บ้านเด็กกำพร้า ถนนสาย 6
แล้วฉันไม่ได้เลือกชุดนั้น เพราะว่ามันทำให้ฉันเป็นสิว
ฉันเลยเลือกอีกชุดที่มันน่ากลัว
เพราะว่าตลอดหลายปีที่ฉันไปงานฮัลโลวีน
ฉันดูไม่น่ากลัวเลย
ฉันชอบเบสบอล ฉันเกิดมาเพื่อเล่นกีฬานี้
จริงๆ ฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องชนะ
แต่ว่าตอนนี้สนใจ เพราะทีมเราแข่งแพ้ทุกทีเลย
ฉันเซ็งจะตาย
ฉันพยายามอย่างแรงเลยนะ ใครๆ ก็ขว้างบอลมาทางฉันนะ
ฉันพยายามรับลูกเหมือนคนอื่นๆ
ทุกคนที่อยู่ริมสนามต่างก็มองไปรอบๆ
มาเหอะ! มาเล่นเบสบอลกันดีกว่า
ทำนี่ไม่เห็นหนุก
มากันแล้ว
ลูอิส
กู๊บ! เฮ้ ได้แล้ว กู๊บ! ฉันทำเสร็จแล้ว!
พวกเขาต้องชอบแน่!
ก็มัวแต่ประดิษฐ์ของพรรค์เนี้ย แล้วใครจะมารับเลี้ยงล่ะ
ลูอิส!
- ลูอิส พวกแฮริงตันมาแล้ว! - รู้นานแล้ว มิลเดรด
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวๆ
นี่อย่าลืมนะ นั่งตัวตรง มองตาพวกเขา
แจกยิ้ม ทำผมดีๆ
มิลเดรด
เอาละ เอาละ เอาละ เอาละ
ให้พวกเขาเห็นว่าเธอพิเศษแค่ไหน
โอ... หวังว่าคงได้เรื่อง
คงรับเขาไปเลี้ยงนะ
ใจตรงกันเด๊ะเลยอ่ะ
คือมันมีหลายสิ่งหลายอย่างในโลกนี้ ที่ปรับปรุงได้
คุณคิดดูสิฮะ ทางเท้าเคลื่อนที่ รถติดปีก
ความเป็นไปได้ไม่มีขีดจำกัด
รถติดปีก เอ้อ ก็ดีนะ
เราก็แค่ต้องมีจินตนาการบ้าง วิทยาการนิดหน่อย
เราก็ทำโลกให้ดีขึ้นได้
พวกนี้เป็นความคิดที่น่าสนใจ
แล้วเธอชอบเล่นกีฬาอะไร
- เอ่อ ประดิษฐ์สิ่งของถือเป็นกีฬาไหม - ความจริงแล้ว...
เพราะผมคิดว่าผมตีโฮมรันได้ด้วยไอ้นี่!
- นั่นอะไรอะ - ขอผมถามก่อน
อะไรคือปัญหาอันดับหนึ่งที่เจอ
เวลาที่เราทำแซนด์วิชทาเนยถั่วกับแยม
- เอ่อ... ลูอิส ฉันว่าเรา... - ควบคุมส่วนผสม
เนยถั่วมากไปก็จะติดอยู่ที่เพดานปาก
นานกว่าจะเคี้ยวหมด
แยมมากไปก็ล้นออกด้านข้าง เเละทำให้มือเหนียวเหนอะ
คือผมคิดว่ามนุษย์สามารถทำเเซนด์วิช เนยถั่วและแยม
ที่สมบูรณ์แบบได้
และผมได้สร้างเครื่องนี้ขึ้นมาเพื่อทำมัน
สำหรับการสาธิต ผมใช้ขนมปังธรรมดา
ที่รัก อย่ากลัวค่ะ
อย่างที่เห็น ขนมปังปิ้งเป็นทางเลือก
ปกติเราไม่กินเนยถั่วกันจ้ะ
ลูอิส ไม่ต้องสาธิตก็ได้นะ
มันไม่ไหลออกมา!
อย่าทำอย่างงั้น!
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
คุณแฮริงตัน เขาแพ้เนยถั่วอย่างแรง!
ขอโทษฮะ!
นี่ฮะ ผมเช็ดออกให้นะ!
ถอยออกไป!
- คงไม่ถึงตายใช่ไหมฮะ - หายใจ หายใจ
ผมขอโทษฮะ! ผมไม่รู้!
ฉันดีใจมากที่ได้พบเธอ
เราคงต้องใช้เวลาเพื่อตัดสินใจหน่อย
ไงคะ ทุกอย่างเรียบร้อย...
เกิดอะไรขึ้นนะ
คุณดัฟฟี่ เจ้าหนูคนนั้นไม่เหมาะกับเราแน่นอน
ฉันขอตัวก่อนนะคะ!
ฉันต้องขอโทษจริงๆค่ะ ถ้าคุณจะ...
- อาหารเที่ยงเสร็จแล้ว - ผมไม่หิวฮะ
โธ่ สงสารคุณแฮริงตัน
- เขาตายเหรอครับ - เปล่า เปล่า! เปล่า เขาไม่ได้ตายหรอก
โทรไปแล้ว เขายังหายใจสบาย
ฉันแค่กำลังจะบอกว่า
มันน่าเสียดายมากเลยที่เขาไม่ได้ชิมแซนด์วิช
จากสิ่งประดิษฐ์สุดยอดของเธอ
- ช่าย สุดยอดมากเลย - เธอไม่ผิด
เราก็แค่ยังไม่เจอคนที่เหมาะกับเธอ
หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ ขอบอก
อะไรนะ
จำนวนครั้งที่ผมคุยกับคนที่มารับเลี้ยงผม หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ครั้ง
โอ้ ลูอิส ไม่หรอก
เธอพูดเกินไปเพื่อทำให้เธอ...
ใช่
แล้วปีหน้าผมก็จะอายุ 13
คุณก็รู้มันยากแค่ไหน ที่จะหาคนรับวัยรุ่นไปเลี้ยง
ผมไม่มีอนาคต ไม่มีใครต้องการผม
ไม่จริงเลยนะ ลูอิส!
แม่ผมเองก็ยังไม่ต้องการผมเลย
หยุดพูดเถอะ เธอไม่รู้เรื่องนั้น
งั้นแม่ทิ้งผมทำไม
แม่อาจไม่สามารถดูแลเธอได้
เธอเคยคิดแบบนี้หรือเปล่า
ฉันมั่นใจว่าแม่เธอ คิดถึงแต่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ
ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลย
แม่อาจจะอยากเอาเธอไว้ แต่ไม่มีทางเลือก
จริงด้วย
แม่จริงๆ ของผมคนเดียวเท่านั้นแหละ ถึงจะต้องการผม
เดี๋ยว ฉันพูดว่า "อาจจะ"
ถ้าตอนนั้นแม่ต้องการผม แล้วจะกลัวอะไรเล่า
นี่เธอพูดอะไรน่ะ
ผมต้องตามหาแม่ มิลเดรด พอเจอเมื่อไหร่ แม่จะรับผมกลับ!
เราจะเป็นครอบครัวอีกครั้ง!
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว ลูอิส! ไม่ได้นะจ๊ะ
ไม่มีใครรู้เรื่องแม่เธอ ไม่มีใครเคยเห็นเขา!
อย่าลืม! กิงโกะ ไบโลบา
เห็นฮะ เคยเห็นเขาแล้ว
ครั้งนึง
แม่อยู่ในนี้ ผมแค่ต้องนึกให้ออกก็พอ
"เบรน สแกนเนอร์ส" ฟรอม มาร์ส ภาพสีสดใส ฉายแล้ววันนี้
ใช่เลยละ!
ฉันเอง
ฉันมีเรื่องอยากจะเล่า
เรื่องแปลกมากมาย
สมอง เดินทางจากนี่มานี่ได้อย่างไร
ฉันมีของบางอย่างอยากจะให้ชม
ช่วยให้โอกาสฉันแค่อีกครั้ง
มองและฟัง แน่นอนว่าฉันมั่นใจ
มหาวิทยาลัยมิดทาวน์
จะทำให้เธอเชื่อ
ฉันคิดดู แสนคุ้มค่าถ้าได้ฉันไป
ไม่แปลกหรือไง
ฉันทำได้มากกว่าที่เป็น
ช่วยให้โอกาสฉันแค่อีกครั้ง
มองและฟังฉันแค่อีกครั้ง
ยื่นมือมาสักครั้ง
อินเวนท์โค่ งานวิทยาศาสตร์
ร้านซ่อมเครื่องไฟฟ้าเจค - ขาย
ฉันเฝ้ารอเธออยู่
เหมือนฉันวุ่นวาย
เสียเวลาน่าดู
ก็คงจะเหมือนฉันวุ่นวาย
แล้วทำอะไรได้บ้าง
ฉันเฝ้ารอเธออยู่
ขอแค่อีกครั้ง
เสียเวลาน่าดู
ขอแค่ครั้ง
เพลียสุดๆ
ไว้เจอกันบ่าย 2 นี้นะคะ เขาต้องตื่นเต้นมากที่คุณจะมานี่นะคะ
สวัสดีค่ะ
สำเร็จ! นี่ กู๊บ! เอ๊ยคือ ไมเคิล!
- แข่งใหญ่วันนี้โชคดีนะจ๊ะ - สบายบรื๋อ
พวกนั้นไม่ได้เรื่องสักคน
ขอแค่ผมไม่หลับไปซะก่อน
ไม่ต้องบอก ฉันขอเดาเอง
เขาไม่นอนทั้งคืน ทำโปรเจ็กต์งี่เง่าของเขานั่นล่ะฮะ
มีคนบ้าวิทยาศาสตร์
เป็นรูมเมทก็ต้องอย่างนี้ละฮะ
กาแฟรสดี
เอาละ ไอน์สไตน์ เธอติดหนี้ไมเคิลครั้งใหญ่
การไขความลี้ลับของสมอง ใช้เวลานานกว่าที่ผมคิด
แต่มันเสร็จแล้ว มิลเดรด ผมหาค่าของหูฟังใหม่
ศูนย์กลางความทรงจำ เหตุการณ์สำคัญ
วงจรกลางก็เชื่อมต่อกันได้
ผมเจาะฮิปโปแคมปัสได้แล้ว!
จริงเหรอ โอเค อะไรนะ
เอาละ ก็ต้องทดสอบแล้วละ
โธ่เอ๋ย! สายแล้วสิ! ผมต้องไปแล้ว!
เดี๋ยวก่อนจ้ะ ลูอิส เดี๋ยวก่อน
เกือบลืมซะแล้วว่าขึ้นมาทำไม
ฉันรู้วันนี้เธอมีเรื่องต้องทำเยอะ
แต่ฉันนัดสัมภาษณ์ให้เธอบ่ายวันนี้
- ไม่ฮะ - "ไม่เหรอ"
ลูอิส จะมีคนมารับเธอไปเลี้ยง
เธอต้องกลับมาตัวสะอาด หน้าตาสดชื่น ตรงเวลา
ผมไม่ไปคุยกับใครแล้ว มิลเดรด ผมไม่ยอมให้ใครปฏิเสธอีกต่อไป
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไง แต่ฉันขอบอกว่า
เธอจะต้องลืมอดีตไปซะ แล้วก็มองไปที่อนาคต
ใช่ครับ มองสิ่งนี้ไง
นี่แหละอนาคตของผม
ผมขอโทษ
ลูอิส หนูน้อย
จอยซ์ วิลเลียมส์ งานวิทยาศาสตร์ระดับประถม
ยินดีต้อนรับท่านผู้ปกครอง งานวิทยาศาสตร์
ด็อกเตอร์ครันเคิลฮอร์น ผมรู้ว่างานคุณ
ที่ห้องแล็บอินเวนท์โค่ยุ่งมาก
เราตื่นเต้นมากที่คุณมาเป็นผู้ตัดสิน
ด้วยความยินดี คุณวิลเลอร์สตีน คุณไม่รู้หรอก
ว่านักเรียนคุณอาจจะประดิษฐ์ วงจรรวมชิ้นต่อไปขึ้นมา
หรือไมโครโพรเซสเซอร์ หรือไม่ก็วงจรรวม
โอ้... เดี๋ยว! ฉันพูดไปแล้วนี่นา
คือฉันไม่ค่อยได้ออกจากห้องทดลอง
นี่หูกระต่ายใช่ไหมคะ ฉันชอบหูกระต่าย
ฉันไม่ได้นอนมา 8 วันแล้ว!
ถ้าอย่างงั้นจะเอาเตียงผ้าใบหรือเสื่อดีล่ะครับ
ไม่ ฉันมีแผ่นคาเฟอีนแล้ว ฉันประดิษฐ์เอง
แต่ละแผ่นมีประมาณเท่ากับกาแฟ 12 ถ้วย
เราสามารถตื่นอยู่ได้หลายวัน โดยไม่มีผลข้างเคียง
ทานโทษ ใครอ่ะ
นักเรียนของเรา สแตนลีย์ พูคาวสกี้
แหม น่ารักจัง!
ฉันอยากจะกัดแก้มยุ้ยๆ ของเขาจัง!
นี่มันชุดอะไร พูคาวสกี้
จริงๆ มันเป็นเสื้อคลุมครับ
โค้ช ดีใจที่เจอนะ ทำนองนั้นนะ มาทำอะไรที่นี่ละ
ตัดสินสิ่งประดิษฐ์ ดูไม่เหมือนหรือยังไง
แล้วคุณมีคุณสมบัติมาเป็นกรรมการได้ยังไงเล่า
นี่โรงยิมผม
สแตนลีย์ ภูเขาไฟ
จงดูพลังอันสุดยอดของภูเขาวิซูเวียส!
สวิทช์ เปิดปิดมันไม่ทำงาน
ด็อกเตอร์ครันเคิลฮอร์น
แบเรี่ยม โคบอลท์ ไอน์สไตน์ คูลเอด!
ผมไม่รู้ว่าเธอพูดอะไร แต่ว่าผมรับโปรเจกต์นี้ไม่ได้
ไปวิ่งรอบโรงยิม 20 รอบเดี๋ยวนี้!
ไปวิ่ง ไปวิ่ง ไปวิ่ง วิ่ง ๆ ๆ
- โค้ช! - ฉันดูอยู่นะ!
อาหาร
ภาพยนตร์ มายากล
เอาละ ต่อไปคือลิซซี่กับอาณาจักรมดคันไฟ
ถูกต้อง
ลิซซี่ เราเคยพูดเรื่องมดคันไฟไปแล้ว
เธอก็รู้ว่ามันอาจจะกัดคนอื่น
กัดเเต่ศัตรูของหนู
ไปต่อเลยดีไหม สุดยอด ลิซซี่!
อย่าทำให้เค้าโกรธ หรือว่าทำให้ตกใจก็แล้วกัน
แถวนี้ไม่ปลอดภัย ขึ้นมา
มีผู้ชายตัวสูงสวมหมวกเข้ามาหานายบ้างไหม
- อะไรนะ - นี่ๆ ฉันถามคำถามนายนะ
- โอเค ลาก่อน - เอาละ
ไม่อยากข่มนายหรอกนะ แต่นายบังคับฉัน
เจ้าหน้าที่พิเศษวิลเบอร์ โรบินสัน แห่งทีซีทีเอฟ
- อะไรนะ - หน่วยกาลเวลาต่อเนื่อง
- ฉันมาเพื่อปกป้องนาย - อะไร...
เอาละ มีผู้ชายสวมหมวกเข้ามาหานายบ้างไหม
เปล่า ทำไมฮะ
นี่ฉันอาจโดนปลดได้นะ
เขาเป็นผู้ต้องสงสัย คดีปล้น!
เขาปล้นอะไรเหรอ
- เครื่องไทม์แมชชีน - ว่าไงนะ
ฉันตามเขามายุคนี้ สายตาของฉันบอกว่าเขาตามล่านาย
ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
กองบก. ยังคิดไม่ออกว่าแรงจูงใจคืออะไร
กองบก. ก็กองบัญชาการ
ฉันรู้ว่ากองบก. หมายถึงอะไร
ดี นายเป็นเด็กฉลาด
นายเอาตัวรอดได้แน่ แค่ตอนนี้
ห่วงอุปกรณ์วิทย์ชิ้นจิ๋วของนายไป
เรื่องโจร ฉันเอง
- โจรที่ว่า หมายถึงคือ... - ฉันรู้ความหมายน่ะ!
โอเค พ่อคนอวดฉลาด
ผู้ชายสวมหมวก!
กบฉัน!
แกไม่มีทางลอยนวลไปได้!
เด็กกับโปรเจ็กต์งานวิทย์
นี่! นายเกือบจะทำระบบสุริยะจักรวาลฉันพังนะ!
กบของฉัน มันจะหนีไปแล้ว!
เสร็จฉันล่ะ! นี่ตัวสุดท้ายแล้ว
แม่หนูน้อยน่ารำคาญ ฉันไม่มีเวลาเล่นด้วย!
ฉันกำลังทำภารกิจสำคัญ
อย่าพูดมากน่า ฉันเป็นคาราเต้
เร็วเข้า พูคาวสกี้! เจ็บให้เป็น! รักความเจ็บ!
โค้ช...
ต่อไปคือลูอิส
ใช่ ลูอิส! ขอโทษนะ
ลูอิส บอกซิว่าไอ้นี่มันจะไม่บึ้ม
ไม่ต้องห่วง คราวนี้มันต้องได้ผลแน่ ครูไม่ผิดหวังแน่ ผมรับรอง
เอาละ ลูอิส ครูเชื่อเธอ "เอาให้ตาย"
คือมันเป็นสำนวนน่ะนะ อย่าไปฆ่าใครเข้าล่ะ
เอาละ ถอยออกไป ทุกๆ คน
โปรเจ็กต์ต่อไปจะน็อคเราคว่ำแน่
จริงๆ นะ คุณอาจจะอยากถอยหลังไปหน่อย
กัปตันท่องเวลา
เคยไหมที่คุณลืมอะไรบางอย่าง
แล้วไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็นึกไม่ออกอยู่ดี
มันเกิดอะไรขึ้นกับความทรงจำที่ถูกลืมฮะ
ผมคิดว่ามันถูกเก็บอยู่ในสมองเรา
และผมก็ได้สร้างเครื่องที่ดึงมันคืนมาได้
ผมเรียกมันว่าเครื่องสแกนความทรงจำ
มันเริ่ดมาก!
แล้วลูอิส เครื่องสแกนความทรงจำ มันใช้ยังไงล่ะ
ก่อนอื่น เราก็ใส่ช่วงเวลาที่ต้องการ ลงบนแป้นนี่
จากนั้นเลเซอร์สแกน ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ ที่เก็บความทรงจำ
ความทรงจำที่กู้คืนมาก็แสดงบนหน้าจอ
ใส่ห่อเลย! เอา 2 เครื่อง!
ผมจะย้อนกลับไป 12 ปี 3 เดือน กับ 11 วัน
ทำไมต้องวันนั้นด้วย
เธอไม่คิดว่าเธอจะสนใจใช่ไหม
คือว่านั่นเป็นวันที่...
นั่นเคยเป็นวันที่สำคัญมากในชีวิตผม
ก็ใช้ได้ เอาเลย
ต้องใช้เวลาสักแป๊บนึงกังหันถึงจะหมุนนะฮะ
ลูอิส เดี๋ยว!
จะระเบิดแล้ว!
โอ้! ระวังนะ!
เจ็บให้เป็น! รักความ...
ว้าก ทำให้มันหยุดซิ!
ทำให้มันหยุดที!
โค้ช อดทนไว้ได้ไหม
พวกเราจงมาทำตัวกันในแบบที่ วันพรุ่งนี้เราจะภาคภูมิใจ
- ใจเย็นๆไว้! - คุณวิลเลอร์สตีน
- ผมไม่ได้จะ... - อย่าเพิ่ง ลูอิส!
ผมขอโทษฮะ ผมขอโทษจริงๆ
อย่าเพิ่ง
เอาละ เดินอย่างสงบและเป็นระเบียบ
ตรงไปที่ทางออก
เดี๋ยว ลูอิส!
มาเถอะคุณน้อง กลับสู่อนาคตกัน
นายมาทำอะไรบนนี้
หยุดซะทีได้ไหม ฉันรู้นายไม่ใช่นกพิราบ
นายจะเปิดโปงฉันหมด
บนนี้มีแต่เราสองคน
พวกนั้นอยากให้นายคิดแบบนั้น
เอาละ เลิกซึมได้แล้ว
เอานี่กลับไปที่งานวิทย์ แล้วซ่อมเครื่องสแกนความทรงจำซะ
หยุดนะ! หยุดนะ! นายไปไกลๆ เลย!
นายอาจจะลืมไปแล้ว
ฉันคือตำรวจจากอนาคต ให้ความสำคัญหน่อยสิ
นี่ไม่ใช่ตรา
แฟนตาสติก แทนนิ่ง ซาลอน ราคาพิเศษ 15 เหรียญ
นี่มันเป็นคูปองอบผิวสีแทน! ตำรวจเก๊
โอเค ตำรวจเก๊ ถูกต้องแล้วครับ
แต่จริงๆ นะ ฉันมาจากอนาคต
ผู้ชายสวมหมวกนั่นก็มีจริง
เอาอีกแล้วไง
เขาขโมยเครื่องไทม์แมชชีน มางานวิทยาศาสตร์
แล้วพังโปรเจกต์นาย
โปรเจกต์ฉันใช้ไม่ได้เพราะฉันไม่เก่ง
มันไม่มีทั้งชายสวมหมวก ไม่มีเครื่องไทม์แมชชีน
แล้วนายก็ไม่ได้มาจากอนาคต!
นายมันบ้า!
ฉันไม่ได้บ้านะ
เหรอ กัปตันท่องข้ามเวลา พิสูจน์สิ!
ใช่ ฉันนึกอยู่แล้ว
ฉันจะกลับไปขังตัวเองในห้อง
แล้วปิดบังตัวตนแท้จริงสัก 2-3 ปี
ถ้าฉันพิสูจน์ได้ว่ามาจากอนาคต นายจะกลับไปงานวิทยาศาสตร์ไหมละ
แน่นอน ก็แล้วแต่นายสิ
เฮ้ ปล่อยฉันนะ!
- นายทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! - ได้เลย!
อะไรน่ะ เราจะไปไหนกัน
ไปอนาคต!
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้แหละ อนาคต
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้แหละ อนาคต
ตึกสำเร็จรูป กำลังก่อสร้าง
ดินแดนปัจจุบัน
นี่พิสูจน์ได้หรือยัง
ก็พอได้อยู่!
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าการเดินทางข้ามเวลา จะเป็นไปได้ในชีวิตฉัน
แล้วก็นี่ไง ตรงหน้าฉันแล้ว!
ความจริงจะปลดปล่อยเรา น้องชาย
นี่เป็นเรื่องที่ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ
นี่ก็แปลว่าฉันอาจเปลี่ยนชีวิตของฉันได้
ใช่แล้ว! เปลี่ยนได้
ป้ายต่อไป งานวิทย์ ซ่อมเครื่องสแกนความทรงจำ
นี่ ฉันจะไม่ซ่อม เครื่องสแกนความทรงจำงี่เง่านั่นหรอก
- อะไรนะ - วิลเบอร์ นี่คือเครื่องไทม์แมชชีน!
จะให้ฉันซ่อมสิ่งประดิษฐ์ทำไม
ในเมื่อนายพาฉันไปหาแม่ได้เลยตอนนี้ ด้วยยานนี้
ฉันอาจย้อนเวลากลับไปคืนนั้น แล้วขัดขวางไม่ให้แม่ทิ้งฉันไว้
คำตอบน่ะไม่ใช่เครื่องไทม์แมชชีน นี่ต่างหาก
เนี่ยนะ อยากรู้ไหมฉันคิดยังไงเกี่ยวกับมัน
นายทำอะไรน่ะ
ฉันขอโทษ วิลเบอร์
แต่นายไม่รู้ว่าฉันเจออะไรมาบ้าง
- ลูอิส อย่า! - ปล่อยนะ!
- นายแหละปล่อย! - นายจะมาสั่งฉันไม่ได้!
ได้ ได้สิ! เพราะนาย 12 ส่วนฉัน 13!
แล้วฉันอายุมากกว่านาย!
แต่ฉันเกิดในอดีต
ฉันต้องแก่กว่านายและสั่งนายได้!
งานนี้ฉันตาย
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้มองด้วยซ้ำ จะขับก็ลืมไปเลย
พ่อกับแม่เอาฉันตายแน่ๆ!
แล้วฉันบอกได้เลยว่า ฉันไม่ได้รับความปรานีแน่
ไม่มีร้านซ่อมเครื่องไทม์แมชชีน
- อะไรแบบนั้นหรอกเหรอ - ไม่!
เครื่องไทม์แมชชีนมีอยู่ 2 เครื่องเท่านั้น
และอีกเครื่องนึงก็อยู่ที่ชายสวมหมวก!
ใครสักคนต้องซ่อมเจ้าเครื่องนี่
ความคิดดี นายฉลาด นายก็ซ่อมสิ
นายจะบ้าเหรอ ฉันซ่อมมันไม่ได้นะ
ซ่อมได้สิ นายทำพัง นายก็ต้องซ่อม
ก็ได้ แต่มีข้อแม้อย่างหนึ่ง
ฉันซ่อมมัน นายพาฉันย้อนเวลาไปหาแม่
อะไรนะ ข้อตกลงข้อสุดท้ายของเรา นายก็ไม่ทำตาม!
ฉันจะไว้ใจนายได้ไง
นายบอกว่าเป็นตำรวจกาลเวลาจากอนาคต
จะให้เชื่อได้ไง อยากรู้
ถูกเผง
นี่เราตกลงกันหรือยัง
อินเวนท์โค่
แตกง่าย ชิ้นส่วนการ์ดเนอร์
สวัสดีครับคุณ
- ผมมาเพื่อเปลี่ยนอนาคต - ค่ะคุณ
ผมต้องคุยกับคนที่รับผิดชอบโดยทันที
- ได้ค่ะ - ผมมีนัดต้องพบกับโชคชะตา
ได้ค่ะคุณ ฉันจะแจ้งสมิธ
แล้วจะให้คนเอาเสื้อผ้าซักแห้ง ไปส่งที่ห้องนะคะ
- อะไรนะ - เอาละ คุณนัดไว้กี่โมงคะ
- คุณพูดกับผมหรือเปล่า - ค่ะ
คุณนัดไว้กี่โมงคะ
เข็มยาวอยู่เลข... โอ้ บ่าย 2 โมง!
คุณนัดบ่าย 2 เหรอ
ใช่ ใช่ ผมเอง
คุณแมรี่ จอห์นสัน
ช่าย
แมรี่ย่อมาจาก...
แมเรี่ยน
- เป็นชื่อผู้ชายได้เหรอ - ค่ะ
- งั้นก็ใช่ - นั่งก่อนค่ะ
โอ้ ดีจัง!
สิ่งที่ต้องทำ ขโมยเครื่องไทม์แมชชีน
พังงานวิทยาศาสตร์ แอบอ้างตัวเป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์
"แอบอ้างตัวเป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์" เรียบร้อย ชอบจริงๆ จดรายการเนี่ย
คณะกรรมการให้เข้าพบได้แล้วค่ะ
โอ้ เดี๋ยว ฉันจะพูดว่าไงดีล่ะเนี่ย
ฉันไม่มีทางจำได้แน่
เออ นี่ เธอไปแทนสิ เธอทำได้ดีกว่าฉันเยอะเลย
จริงด้วย
หมวกที่ไม่มีหัวคงแอบอ้าง เป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์
ไม่ได้หรอกนะ
ยอดไปเลย! ความคิดเยี่ยม! ดีจริงๆ ที่มีเธอ!
เตรียมตัวอึ้งตะลึงงัน
"เตรียมตัวอึ้งตะลึงงัน" โอ้ เข้าใจแล้ว!
เตรียมตัวอึ้งตะลึงงัน!
นี่คือสิ่งประดิษฐ์ผม
"นี่คือสิ่งประดิษฐ์ผม"
ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยเห็นอุปกรณ์
ที่สุดยอดเท่าเครื่องนี้ไหม
"ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยเห็นอุปกรณ์ ที่สุดยอดเท่าเครื่องนี้ไหม"
เอาละ
นางสาวจอห์นสัน
นางครับ
มีเวลา 2 นาที เริ่มได้
- เลิศจริงๆ! - มันคืออะไร
คือผมขอเรียกมันว่า...
ผมขอเรียกมันว่า เครื่องสแกนความทรงจำ
ขอเรียกมันว่า...
- คุณมองอะไรอะ - เปล่า! ผม... แสงแดดมันแยงตาผม
ถ้างั้นผมปิดม่านบังตาให้
ทดลองให้ดูว่าใช้ยังไง!
กดปุ่มแดงเพื่อเปิดเครื่อง! เย็นไว้!
เซ็นสัญญา!
เอาละ ชื่อมันล่ะ
เอ่อ อะไรนะ
มันจะอะไร เรื่องชื่อไว้เถียงวันหลังก็ได้
ที่สำคัญ ของสิ่งนี้มันพิเศษ ไม่เหมือนใคร
ใช่ ใช่ พวกคุณต้องชอบแล้วซื้อมัน ทุ่มทุนผลิตมัน
ส่วนที่ดีที่สุด มันมีหูฟังสวมสบาย
ไม่ทราบว่าช่วยโน้มตัว มาด้านหน้าหน่อยได้ไหมครับ
ครับ ขอบคุณ
ใช่ นี่สวมสบายทีเดียว
คุณคิดจะใช้มันทำอะไรไม่ทราบ
โอ้ ไม่มีอะไรสำคัญครับ
ผมแค่อยากจะทำลายความฝัน ของเด็กชายกำพร้าผู้น่าสงสาร!
หลังจากนั้นมันออกจะสับสน
แปลว่าคุณยังคิดไม่เสร็จหรือ
30 วินาที
ขอผมสาธิตวิธีทำงานของมัน
ก่อนอื่นก็เปิดเครื่องก่อน
ไม่ใช่นี่
10 วินาที
ตกลงผมเซ็นชื่อตรงไหน
ระวัง!
ดอริส ทุกอย่างจบแล้ว
ความหวัง ความฝัน พังหมด
เหมือนชิ้นส่วนที่แตกไม่มีชิ้นดีของไอ้เครื่องนี่
จริงของเธอ
ความสำเร็จยังจะคงเป็นของเราได้
เราต้องตามหาเด็กคนนั้น
จับเจ้าเด็กบ้านั่น
เราจะเอาไปซ่อนไว้ในโรงรถ เครื่องมือมีครบทุกอย่าง
แล้วพ่อแม่ของนายล่ะ
แม่ไม่เคยเข้าไปในนั้น
ส่วนพ่อก็ทำธุระกลับพรุ่งนี้เช้า
นายมีเวลาซ่อมถึงตอนนั้น
ก็ได้ แต่ฉันต้องมีแบบร่างหรืออะไรสักอย่างนะ
ไม่ต้องห่วง ฉันอาจมีคนช่วยเราได้
ใครกล้ามารบกวนเขตหวงห้ามของฉัน
คาร์ล ฉันเอง ขอเข้าหน่อย
ใครก็เข้าไม่ได้ นอกจากจะพูดรหัสผ่านเสียก่อน
นี่นายพูดอะไรน่ะ เราไม่มีรหัสผ่าน
มี เรามี ฉันตั้งเองตอนนายไม่อยู่
งั้นฉันจะไปรู้รหัสผ่านได้ยังไงละ
นาย...
จริงด้วย
ยินดีต้อนรับกลับมา เพื่อน
แล้วไทม์แมชชีนที่ถูกขโมยไปเป็นไงมั่ง
หามันเจอไหม เห็นชัดว่าไม่เจอ
แล้วนายก็ดันทำเครื่องนี้พังอีกนะ
เราจะซ่อมมันก่อนพ่อจะกลับมา
แล้วนายคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นได้...
- นั่นใคร - ว้าว หุ่นยนต์ของจริง!
ไง ฉันลูอิส! แหม!
นึกไม่ถึงเลยจริงๆ
ไอ้นี่ด้วย
ถ้าครอบครัวของฉันรู้ว่าฉันพานายมาจากอดีต
ฉันโดนฝังทั้งเป็นไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ฉันไม่ได้พูดเกินเหตุ มันก็เกินนะแต่ไม่สำคัญ
ที่สำคัญผมของนายบอกหมดทุกอย่าง
ทำไมผมฉันถึงบอกหมดทุกอย่างล่ะ
นั่นเป็นคำถามที่เยี่ยมมาก
เดี๋ยว! นายจะไปไหนอะ
เป็นอีกคำถามที่ยอดเยี่ยมมาก
แต่ฉันไม่อยากนั่งอยู่ที่นี่
ห้ามไปไหน
แต่...
ว้าว!
เฮ้! กดกริ่งฉันที
ไม่ ๆ ๆ ๆ กดกริ่งฉันสิ
กดสิ กดสิ กดสิ ดูกริ่งประตูนี่ กดเลย
- ดี! - นั่นมันบังเอิญ
กริ่งที่บังเอิญกดไม่นับอ่ะ
กติกาเขียนไว้ ไม่เชื่อดูสิ
- ไอ้หัวแบน - ไอ้รากสั้น
ไอ้เขียวส่อง
หมายความว่าไง ไม่ไปหาครอบครัวรึ
จะไม่ไปหาครอบครัวได้ยังไง ในช่วงครอบครัววิกฤติแบบนี้
นายไม่ได้ล็อคกลอนประตูโรงรถ นายทำให้ไทม์แมชชีนถูกขโมย
ตอนนี้กระแสเวลาทั้งหมดอาจจะเปลี่ยนไป!
แถมมีคนขโมยจักรยานฉัน
นี่ บอกแล้วไง ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
โรงรถ
ให้ลูอิสอยู่ในโรงรถ ห่างจากทุกๆ คน
ฉันโผล่ไปพูดให้กำลังใจเขาสุดๆ
แล้วเขาก็ซ่อมเครื่องไทม์แมชชีน
ทำไมเป็นลูกโอ๊คล่ะ
ฉันไม่มีเวลาแกะสลักครบหมด!
เอาละ เครื่องไทม์แมชชีนก็ซ่อมแล้ว
ความมั่นใจในการประดิษฐ์ของเขา กลับคืนมาอีกหน
เขากลับไปงานวิทยาศาสตร์ ซ่อมเครื่องสแกนความทรงจำ
มันเป็นการชุบชีวิตกาลเวลาต่อเนื่อง
แล้วเรื่องพาเขากลับไปพบแม่เขาล่ะ
ฉันบอกเขาแบบนั้น เพื่อถ่วงเวลา
อ้าวเหรอ ฉันไม่อยู่ดูตอนความเเตกหรอกนะ
เชื่อเถอะ ฉันคุมสถานการณ์ได้
วิลเบอร์ โรบินสัน ไม่เคยพลาด
แต่ด้วยโอกาสน้อยนิดที่ฉัน...
"โอกาสน้อยนิด" ใช่ รู้อะไรไหม ฉันหาตัวเลขให้
บอกมาซิ
เอ่อ ก็มันไม่...
มันไม่เหมาะสม ที่จะบอกให้... รู้ไหม มันไม่จำเป็นเลยนะ...
มีโอกาส 99.999999% ที่นายจะไม่มีตัวตน
- อะไรนะ - ฉันไม่อยากจะบอกนาย แต่บอกไปแล้ว
ฉันไม่มีตัวตนเหรอ
แล้วฉันจะไปอยู่ที่ไหน
โดดเดี่ยวขึ้นสนิมอยู่มุมห้องเหรอ
นี่ฉันกำลังกังวลเรื่องอะไร เอาละ ไหนแบบแปลน
ถ้าเรื่องนี้หมดปัญหาละก็ ฉันคงต้องไปให้ห่างๆ นาย
แล้วอยู่สงบๆ บ้างแล้ว
อะไร...
ว่าไง สหายตัวน้อย!
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ เสื้อผ้าฉันไม่ได้กลับหน้ากลับหลังหรอก
หัวฉันต่างหาก!
ฉันเคยพูดบอกนักศึกษาวิทยาศาสตร์ฟัง
เขาก็ไม่ขำเหมือนกันนะ
ว่าแต่ว่า ชื่ออะไรล่ะ หัวผลไม้
- เอ่อ ลูอิส แต่... - ลูอิสหรือ
เออนี่ ลูอิส เธอเห็นฟันตก อยู่แถวนี้บ้างหรือเปล่าละ
- ฟันเหรอ - ใช่ ฟันฉัน!
ฉันขุดหลุมมาทั้งวัน หาที่ไหนก็ไม่เจอ
เอาละ ฟังนะปู่ ผมต้องกลับไปที่โรงรถ
วิลเบอร์ทิ้งผมไว้ที่นั่น
ผมไม่ควรออกมา แล้วมีสัตว์ประหลาด...
- สัตว์ประหลาด - จู่โจมผมหน้าบ้าน
หน้าบ้านไม่มีสัตว์ประหลาดหรอก เจ้าซื่อบื้อ
- ฟังผมก่อนสิ! - ฉันก็ไม่คิดว่า
จะมีตัววู้ดชัคมาอยู่บนแขนฉัน
ดูนี่สิ!
อย่าเป็นโรคกลัวน้ำล่ะ
นี่ปู่ ผมต้องกลับไปที่โรงรถนะ!
แน่นอน อีกเดี๋ยวฉันจะพาเธอไปที่นั่น ฉันรู้ทางลัดไป
ขอต้อนรับสู่โรงรถ
ฉันหลงทางแล้วนี่
ไงคะ คุณปู่
ไง ป้าบิลลี่
ฉันกับลูอิสกำลังหาโรงรถกันอยู่อะ
- เรามีโรงรถหรือ - ดูเหมือนว่ามีนะ
ลูอิส ช่วยหน่อยได้ไหม จับเวลาแข่งให้ที
เอาละ แก๊สตอง รถไฟของเล่นพร้อมสำหรับเธอแล้ว
นั่นรถไฟของเล่นเหรอ
ประจำที่ เตรียมตัว ไป
เส้นชัย
- 3.7 วินาที - ชนะ!
เอาละ ลูอิส ได้แบบแปลนมาแล้ว
ลูอิส
- และห้า และหก และเจ็ด และแปด - นั่นน่ะลุงโจ เขาออกกำลังอยู่
แขม่วท้องเอาไว้นะคะ!
นี่มันไม่ใช่โรงรถอะ
ฉันรู้
ผมก็ไม่คิดว่าโรงรถอยู่ในนี้เหมือนกัน
โอ้โห! นี่มันเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ
- นั่นนะลุงอาร์ท - นั่นเหรอฮะซุปเปอร์ฮีโร่
ควอด 4 อัลฟ่า โอเมก้า แกแล็กซี่
ต้องการพิซซ่าถาดใหญ่ ใส่ชีสกับไส้กรอกแป้งบางกรอบ
จะส่งให้ภายใน 30 นาที ถ้าช้ากินฟรี
- เขาเป็น... - พนักงานส่งพิซซ่า
ลูอิส
- เรามาทำอะไรบนนี้ - ตามหาโรงรถไงฮะ
ใช่!
แลสซ์โล หยุดทาสีหมวกฉันนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่!
- ร่าเริงหน่อย คุณพี่! - แลสซ์ ฉันพูดจริงนะ!
เด็กๆ เงียบๆ หน่อย! แม่เขากำลังจะนอนพักกลางวัน
ข้างนอกเอะอะอะไรกันน่ะ
- เขาหาเรื่องหนู! - เขาหาเรื่องผม!
ฉันไม่อยากได้ยินเสียงอีก!
- เอาละ ที่รัก... - ไม่ต้องมาเรียกที่รัก!
ฉันจะไปขับรถเล่น!
แปลกแฮะ ปกติเขาควบฮาร์เล่ย์
ลูอิส!
ลูซิลเมียฉันคงทำคุกกี้อยู่น่ะ
ทำคุกกี้เลย ลูซิล!
ทำไมหมาคุณใส่แว่นล่ะฮ่ะ
โอ้ ก็ประกันสุขภาพไม่จ่ายค่าคอนแทคเลนส์
นั่นลุงสไปก์ แล้วนั่น ก็ลุงดิมิทรี
- ดูนั่น! นั่น... - นั่นมันสัตว์ประหลาด!
ไม่ใช่ ลูอิส นั่นเลฟตี้พ่อบ้านเรา
ยินดีที่รู้จัก
ไง เลฟตี้ รู้ไหมว่าจะไปโรงรถได้ยังไง
จริงด้วย เรายังไม่ได้ถามเขา
- ใครอะ - แฟรนนี่ แม่วิลเบอร์
เธอต้องชอบเขาแน่เลย
ว่าไง!
เธอถามฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เห็นหมวกขนนกของฉันมั้ย
กบเหรอ
ฉันสอนพวกเขาเองทุกอย่างเลยละ
- แฟรนนี่ นี่คือลูอิส - ยินดีที่รู้จักครับ
มาได้เวลา ต้องการคนเขย่ามาราคัสพอดีเลย
หัวใจเธออยู่ไหนไม่มีใครรู้
แม้เธอจะมีทั้งเขา เธอ และฉัน
กองทัพใหญ่โตออกตามหา
ฉันรู้สึกว่าเธอจะโซเซ
ตอนทำตัวไม่ดี และละครสัตว์มาที่เมือง
ปู่ฮะ ผมเจอฟันปู่แล้วละ
และเห็นฉันแต่งตัวเป็นนักมายากล
หรืออะไรแบบนั้น
ชะทิงนองนอย! ฉันได้ฟันคืนแย้ว!
ริง-อะ-ดิ๊ง-ดิง
ยอดเลย!
ผมดีใจที่ช่วยหาฟันจนเจอ
แต่ ว้าว ดูเวลาสิ
ลูอิส ฉันบอกให้นายอยู่ในโรงรถไงเล่า!
ฉันรู้แต่ฉันมาทางท่อนั่น แล้วเจอครอบครัวนาย ฉัน...
นายพบครอบครัวฉันเหรอ
ขอถาม!
บอกชื่อคนที่พบ สิ่งที่นายรู้
ได้เลย บัด ฟริทซ์ กับโจ เป็นพี่น้องกัน
ฟริทซ์แต่งงานกับเพททูเนีย แล้วเธอก็...
บ่นเก่ง ใช่
ทัลลูลาห์กับแลสซ์โล เป็นลูกพวกเขา
โจแต่งงานกับบิลลี่ เลฟตี้เป็นพ่อบ้าน
สไปก์กับดิมิทรีเป็นคู่แฝด
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเกี่ยวดองกับใคร
ฉันก็ไม่รู้ ต่อเลย
ลูซิลแต่งงานกับบัด คอร์นีเลียสพ่อนายเป็นลูกชาย
คอร์นีเลียสหน้าตาเป็นยังไงนะ
ทอม เซลเล็ค
โอเค คอร์นีเลียสแต่งงานกับแฟรนนี่ พี่ชายเธอคือแก๊สตองกับอาร์ท
นายลืมบางอย่างไปแล้ว
ลืมไปเหรอ เออใช่
วิลเบอร์เป็นลูกชายของแฟรนนี่กับคอร์นีเลียส
ไม่มีใครรู้ว่านายมาจากอดีตนอกจากฉัน
ใช่
ขอบคุณ ขอบคุณ
ไม่ต้องปรบมือ ขอบคุณมากครับ
โอ๊ะ ดอริส เอาขึ้นที! เอาขึ้นที!
นายเสร็จฉันแน่
ลูอิส!
ไม่ใช่ ลูอิสเป็นรูมเมทงี่เง่าของผม
ผมชื่อไมค์ ยากูเบี้ยน คนเรียกผมว่ากู๊บ
แต่วันนี้ทุกคนที่รุมซ้อมผม เรียกผมว่า "หน้าแหยะ"
"ไอ้ง่อยรับประทาน" "ไอ้ขี้มูกกรัง"
ดีจังที่ตั้งชื่อกันได้หลากหลายดี
โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
เออ คือฉันมาตามหาลูอิสน่ะ
หลังคาไง เขาชอบไปนั่งบื้ออยู่บนนั้น
จริงด้วย ทำไมฉันคิดไม่ออกนะ
คุณเนื้อสเต็ก มีแต่คุณที่เป็นเพื่อนผม
การแข่งไม่ค่อยดีใช่ไหม
ใช่ ผมเผลอหลับไปในรอบที่ 9 ลูกตัดสินผมก็รับพลาด
แล้วผมก็โดนรุมซ้อม
หลังจากนั้นโค้ชพาผมไปข้างสนาม บอกให้ลืมมันไปซะ
ไม่รู้สิ เขาอาจพูดถูกนะ
ไม่!
ทุกคนจะบอกให้เราลืมมันไป แล้วเดินหน้าแต่อย่า
เราต้องปล่อยให้มันอัดแน่น เผาผลาญอยู่ในใจของเรา
รับความรู้สึกและกดมันไว้!
ให้มันเป็นพลังขับเคลื่อน!
ให้ความเกลียดเป็นเพื่อนของเรา
แล้วเราจะสามารถทำสิ่งที่มันน่ากลัวสุดๆ ได้
จำคำฉันไว้ กู๊บ จงอย่าลืมความแค้น!
ว่าไงนะ
เจ้าเด็กนั่นอยู่ไหน
ความคิดดี! แยกกันหาเบาะแสก็แล้วกัน
ดู ที่รัก! ดูที่ฉันเจอ! มันเป็นกิ่งไม้!
แล้วเธอเจออะไรจ๊ะ
ใช่ ใช่ รู้แล้ว
ซากการท่องเวลาติดกับดีเอ็นเอ จากวิลเบอร์ โรบินสัน
รวมกับกิ่งไม้ต้องหมายถึง...
ไปสู่อนาคต! นั่งหน้านะ!
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไรอยู่
จงเดินหน้าต่อไป
คือว่าเครื่องนี้มันล้ำยุคเกินไปสำหรับฉัน
จงเดินหน้าต่อไป
แล้วถ้าฉันซ่อมไม่ได้ล่ะ เราจะทำยังไงกัน
จงเดินหน้าต่อไป
ทำไมเอาแต่พูดแบบนั้นละ
อย่าพูดแต่ว่า "จงเดินหน้าต่อไป"
มันเป็นคติของพ่อฉัน
ทำไมคติของเขาเป็น "จงเดินหน้าต่อไปละ"
พ่อทำแบบนั้น
หมายความว่ายังไง
เป็นคำถามที่ยอดเยี่ยมมาก!
โรบินสันอินดัสทรีส์
โรงงานออกแบบและวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ชั้นนำของโลก
พ่อฉันคุมบริษัทนั้น ผลิตสิ่งประดิษฐ์ของเขาจำนวนมาก
โรบินสันอินดัสทรีส์
จงเดินหน้าต่อไป
คติของพ่อ "จงเดินหน้าต่อไป" พ่อทำแบบนั้น
- เขาประดิษฐ์อะไรบ้างล่ะ - ทุกอย่างแหละ
คาร์ล เครื่องไทม์แมชชีน ท่อเดินทาง
พ่อของนายประดิษฐ์ เครื่องไทม์แมชชีนอย่างงั้นหรือ
ใช่ เมื่อ 5 ปีก่อน
พ่อฉันตื่นขึ้นมากลางดึก เหงื่อแตกพลั่ก ตัวเย็นเฉียบ
เขาอยากสร้างเครื่องไทม์แมชชีน แล้วพ่อก็เริ่มสร้างเลย!
เราพูดถึงแบบแปลน เราพูดถึงแบบจำลอง
เราพูดถึงเครื่องต้นแบบ
นี่เหรอเครื่องต้นแบบ
- เครื่องต้นแบบดั้งเดิมเหลือแค่นี้ล่ะ - เย้ย
ใช่ ยุคมืดของครอบครัวโรบินสัน
เครื่องต้นแบบ 2 และ 3 ไม่ดีขึ้นเท่าไหร่
หมายเลข 6 58
212 485
952
แล้วทั้งหมดก็ต้องจบเห่
แต่พ่อก็ไม่ยอมแพ้
เพื่อน นายใส่หมวกนั่นแล้วฉันจะหลุดขำน่ะ
พ่อสร้างมันต่อไปเรื่อยๆ และแล้วก็สำเร็จ
ไทม์แมชชีนที่ใช้ได้จริงเครื่องแรก!
จากนั้น พ่อก็สร้างมันต่อไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็สำเร็จอีก!
ได้ไทม์แมชชีนเครื่องที่ 2
เครื่องมันเล็กจัง
อย่ามาพูดเล่นน่ะ ไม่มีเวลามาเถียงกันเรื่องนี้
นี่เป็นเพียงแค่แบบจำลอง
เพราะว่าด้วยความโชคร้าย ไทม์แมชชีนเครื่องที่ 2
มันตกไปอยู่กับชายสวมหมวกคนนั้น
- เรื่องนี้น่าทึ่งใช่ไหม - ใช่
เอาละ พร้อมจะเริ่มต้นทำงานหรือยัง
แบบแปลนไทม์แมชชีน
คงได้แล้วละ ซ่อมเสร็จแล้ว!
นึกแล้วต้องได้
เพื่อน นายทำได้ดีมาก
นี่เขาพูดว่าไงนะ "จงเดินหน้า..."
อย่าพร่ำ!
เด็กๆ! กินข้าวได้แล้ว!
ยังฮะแม่!
ถ้าไม่ขึ้นมาภายใน 5 นาที แม่จะลงไปลากตัวขึ้นมา!
เราขึ้นไปดีกว่านะ
ไปจับเจ้าเด็กนั่น!
นั่งนี่เหรอ
แต่ฉันก็อยากดูด้วย
ดอริสรุ่นจิ๋ว!
ฉันไม่รู้ว่าเธอทำแบบนั้นได้ น่ารักจังเนอะ!
เราพาเขาออกไปร่อนกันเถอะ โอ้!
โทษที
ทีมเวิร์ก
โทษที
โทษอีกที!
อยู่นี่เอง!
เอาละ ต้องล่อหลอกให้เขาออกจากบ้าน
รู้แล้ว! ระเบิดบ้านทิ้ง! ใช่! ใช่แล้วเอ่อ... ไม่
ไม่ ไม่ได้ผลแน่ เขาก็ตายสิ
โอ้! รู้แล้ว!
ฉันเปลี่ยนเขาให้เป็นเป็ด! ใช่ ใช่! ชั่วร้ายจริงๆ เรา!
ไม่รู้จะทำยังไงน่ะสิ
ฉันไม่ได้ต้องการเป็ดซะหน่อย
นี่มันยากกว่าที่คิดไว้ซะอีกอะ
เฮ้ กดกริ่งของฉัน
ไม่ ๆ ๆ ๆ กดกริ่งอันนี้
กดกริ่งอันนั้นเดี๋ยวผื่นขึ้น
สำเร็จ! ฉันได้ทั้ง 2 ครั้ง
ถ้าพวกเขาไม่ตั้งใจกด ก็ไม่นับนะ
- ไม่เอาน่า อ่านกติกาสิ - รู้อะไรไหม
นายเอากติกาของนาย ยัดเข้าไปใน...
ฉันไม่เชื่อในความทุกข์ความเศร้า
ใครกันจะอยากขัดแย้ง
ฉันถูกสอนมาให้รู้จักถอยห่าง
ขอแค่ชีวิตง่ายๆ ก็พอ
ท่านที่รักทั้งหลาย อาหารมาแล้ว
อาหารมาแล้ว!
ไชโย อาหารอิตาเลี่ยน
ฉันจะกินสลอปปี้โจ!
บิลลี่ ช่วยส่งเกรวี่มาให้ทีได้ไหมจ๊ะ
จะไปเดี๋ยวนี้ละค่ะ
ทำให้ผมนึกถึงตอนพิซซ่ามี้ทบอลของผม ขัดขวางสงครามกลางเมือง
บนพระจันทร์ดำแห่งคะวอร์ด
ไหนสลอปปี้โจของฉันล่ะ
ขอบคุณสำหรับเกรวี่ ป้าบิลลี่
- เราต้องคุยกัน - ขอน้ำเกรวี่หน่อย ตรงนี้เลย
ทำไมเด็กนี่ยังอยู่อีกล่ะ เรื่องนี้ไม่คุ้นบ้างรึไง
งานวิทยาศาสตร์ เครื่องสแกนความทรงจำ กระแสเวลาที่ต้องแก้ไข
หยุดชะงักชั่วคราว
เขามีปัญหาขาดความมั่นใจอยู่น่ะ
- ให้ฉันพูดกับเขาไหม - ไม่
- ฉันนวดหลังได้ดีนะ - ไม่
- ฝังเข็มมั้ย - ไม่
- ฮวงจุ้ย - ไม่
ฉันควบคุมมันได้น่า
นี่ ลูอิส อยู่ห้องเดียวกับวิลเบอร์เหรอ
- เปล่า - ฮะ
- ไม่
คือทั้งใช่และไม่ใช่
ลูอิสเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนคนใหม่ฮะ
ใช่ฮะ
- บ้านอยู่ไหน ลูอิส - แคนาดาเหรอ
คงจะหมายถึงนอร์ธมอนทาน่า ไม่เรียกว่าแคนาดาหลายปีแล้ว
รู้จักไหม แซม กันเดอร์เซ่น
- ประเทศมันใหญ่น่ะฮะ - เป็นรัฐ!
- ไม่รู้ว่าเธอเป็นญาติเรารึเปล่า - บางทีถ้าเขาถอดหมวกออก
โอ้ ความคิดดี
จะได้เห็นว่าเขามีผมหัวแห้วเหมือนเรามั้ย
ไม่มี! เพราะว่าผมเขาแฟบเพราะหมวกทับ
โอ ไร้สาระ
หนุ่มนอร์ธมอนทาน่า เขาไม่สนเรื่องผมแฟบหรอกน่า
ขอดูผมตั้งหน่อย!
เอาละทุกคน ใจเย็นๆ ก่อน
ลูอิส ได้ไหมจ๊ะ
ไม่งั้นฉันว่าเรื่องนี้คงจะไม่จบเเน่ๆ เลย
- แต่... แต่... - เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ไม่ต้องอายจ้ะ
- พวกเราครอบครัวเดียวกัน - เตรียมตัว เล็ง ยิง!
เมื่อกี้น่ะ ยังไม่สุดฝีมือแน่นอน
น่าประทับใจนะน้องพี่
ทักษะเธอน่ะเข้มดี แต่ว่ามันไม่เข้มพอ
อย่ามาพูดข่มขวัญซะให้ยาก คุณพี่
งั้นไม่ต้องพูดแล้ว การต่อสู้ที่แท้จริงเริ่มได้
มี้ทบอลพี่ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
งั้นอาจถึงเวลาของไส้กรอกอิตาเลี่ยนรสเผ็ด!
ไม่!
นั่นแหละ ฉันทำได้
มื้อค่ำเป็นแบบนี้ทุกคืนหรือฮะ
เปล่า เมื่อวานเรากินมี้ทโลฟกัน
เอาละ พวกเราได้เวลาของจานต่อไป
อะไรจะเข้ากับมี้ทบอลได้ดีกว่าเนยถั่วกับแยม
เฮ้ นั่นมันเหมือน...
งี่เง่าจริง
คาร์ล
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
เราแค่เจอปัญหานิดหน่อย!
ฉันรู้ว่าต้องแก้ยังไง
ลูอิสเพื่อนผมเป็นนักประดิษฐ์ เขาซ่อมมันได้
วิลเบอร์ ฉันทำไม่ได้นะ
ไม่เอาน่า ลองดูหน่อยนะ
เธอไม่เข้าใจว่าเรากำลังเสี่ยงมากๆ
ลุงโจน่ะเขาเห็นขนมปังแล้วนะ!
เราต้องหาทางแก้ไขอย่างเดียว!
ถ้าเขาไม่ได้เนยถั่วกับแยม...
เราแย่แน่!
ผมไม่รู้สิ
เธอจะช่วยเราได้มากเลยละ ลูอิส
นะ
ดราก้อนฟลายใส่น้ำแข็งดริ๊งนึง คุณบาร์เทนเดอร์
แฟรงกี้เพื่อนรัก นายต้องเล่าเรื่องตลกให้เราฟังนะ
ใช่ แฟรงกี้ เรื่องเกี่ยวกับอึ่งอ่างนั่นเป็นยังไง
ได้เลย เจ้าพวกบื้อ
ต้องให้เด็กนั่นออกมาจากบ้านนั้น
โทษที เดี๋ยว!
ฉันเลยหันไปหาเจ้าอึ่งอ่าง รู้ไหมฉันพูดอะไร
กบพูดได้กับบาร์เล็กๆ ของพวกมันเอง!
แถมแต่งตัวเท่ชะมัด! เยี่ยมเลย!
ฉันบอก "เฮ้! อย่ายุ่งกับร่มฉันเด็ดขาด"
- แฟรงกี้ นายตลกว่ะ - ไปฉี่ก่อนนะ
- ฉันชอบว่ะ - เจ้าพวกงี่เง่า
อืม รสชาติดีแฮะ อะไร...
เสร็จ! นี้แกอยู่ใต้การควบคุมของฉันแล้ว!
ผมอยู่ใต้การควบคุมของคุณแล้ว
- หยุดหัวเราะนะ - หยุดหัวเราะนะ
- อย่ามาพูดตามฉันทุกอย่าง - ผมจะไม่พูดตามคุณทุกอย่าง
- ยอดเยี่ยมมาก - ยอดเยี่ยมมาก
เมื่อกี้แกพูดว่า "ยอดเยี่ยมมาก" เพราะฉันพูดแบบนั้นเหรอ
เปล่า
- ยอดเยี่ยมมาก - ยอดเยี่ยมมาก
- เอาละ คุณช่างซ่อม เป็นไงมั่งล่ะ - ใช้ได้ฮะ คุณนายโรบินสัน
ผมปรับตั้งส่วนระบบท่อจ่ายใหม่
แล้วก็ปรับระบบกลไกหัวพ่น แล้ว...
นั่นไงล่ะ เจ้าโง่ปัญญาอ่อนน่ารังเกียจ!
เอาละ เจ้าทาส จับเจ้าเด็กนั่น
พามาหาฉัน!
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง เจ้าโง่เอ๊ย ไปจับเจ้าเด็กนั่นมานี่!
คือมันแบบว่า มีผู้คนเยอะแยะอยู่ตรงนั้น
แล้วแขนผมมันก็เล็ก
ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าวางแผนมาดีพอหรือเปล่า
เจ้านาย
เจ้านายเหรอ
โอเค คงใช้ได้แล้ว
น่าตื่นเต้นจริงๆ เปิดเครื่องเลย ลูอิส!
เร็วเข้า! ลุงโจเขาควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วนะ
ทุกคนพร้อมมั้ย
- ลุย คาร์ล - เยี่ยมมากเลยละ!
รอลุ้นใจจะขาดแล้ว
โอ้ ไม่นะ!
ไม่!
ผมไม่รู้ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ
- เธอพลาด! - แล้วมันก็เยี่ยมมาก!
- สุดยอดจริงๆ! - ยอดเยี่ยมมากๆ!
ฉันเคยเห็นดีกว่านี้
เราเรียนรู้จากข้อผิดพลาด ไมใช่จากความสำเร็จหรอก
ถ้าฉันยอมแพ้ทุกครั้งที่ผิดพลาด
ฉันคงไม่มีวันสร้างปืนใหญ่มี้ทบอลได้
ฉันคงไม่มีวันสร้างกางเกงกันไฟได้!
มันยังต้องแก้ไข
อย่างที่สามีฉันมักพูดเสมอ...
จงเดินหน้าต่อไป เราจงอย่าท้อใจ
เดินหน้าและเดินหน้าต่อไป
จงเดินหน้าต่อไป เดินต่อไป
หยุด
จงเดินหน้าต่อไป เราจงอย่าท้อใจ
เอาละ กบพูดได้ไม่ใช่ทาสที่ดี
ต้องหาลูกกะจ๊อกใหม่ ตัวใหญ่ๆ แต่ไม่ฉลาด
ที่มันไม่พูดย้อนเรา
มันยังมาเจ๋ออะไรอยู่อีก กำจัดมันซะ
โอ้ หัวฉัน
เฮ้ แกทำอะไรอะ แกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!
แล้วแกจะต้องเสียใจ!
เดี๋ยว! เดี๋ยว! อย่าขยับ นั่นแหละ!
ไม่รู้เราควรบอก ดอริสรึเปล่า
ไม่ ให้แปลกใจเล่นดีกว่า
เอาละ เงียบหน่อย เงียบหน่อย
แก้วนี้ขอดื่มให้กับลูอิส และความล้มเหลวสุดยอดของเขา
จงนำไปสู่ความสำเร็จในอนาคต
แหม พวกคุณใจดีมาก
ถ้าผมมีครอบครัวละก็ ผม...
ผมอยากให้พวกเขาเป็นเหมือนพวกคุณ
อ้อ ถ้างั้น แด่ลูอิส!
แด่ลูอิส!
เย้!
- แด่ลูอิส! - เเจ๋วมาก สหาย!
ถ้าหลุยส์ อาร์มสตรองบอกว่าทำไม่ได้ล่ะ
เขาจะได้เหยียบพระจันทร์รึเปล่า
ที่รัก หลุยส์ อาร์มสตรองเป็นนักร้องค่ะ
หมายความว่าไง ที่ว่าถ้าเขามีครอบครัว
โอ้ ลูอิสเป็นเด็กกำพร้า
โอ้ กำพร้าเหรอ
- ไม่นะ! - แย่แล้ว!
ลุกขึ้น อ่อนแอซะจริง!
แผนยอดเยี่ยมมาก
ย้อนเวลากลับไป แล้วขโมยไดโนเสาร์ ดอริสจะต้องภูมิใจในตัวฉันแน่
ทำไมไม่บอกว่ามีสัตว์เลี้ยงเป็นไดโนเสาร์ละ
เพราะเราไม่มี
นายพูดเรื่องอะไรอะไร ก็มันยืนอยู่ตรงนี้ไง
โอ้ ไม่! ไม่! กินเขาไม่ได้นะ
ฉันต้องการเป็นๆ!
เคี้ยวรถไฟอร่อยกว่า!
ลูอิส!
เตรียมตัว เล็ง ยิง!
รับทัน!
แกน่ะมาแหยมผิดบ้านแล้ว!
กิ๊งก่อง! พิซซ่ามาแล้ว!
โธ่!
เอาละ ทุกๆ คน ไดโนเสาร์เเป้งหนานุ่ม
เผ่น!
โอ้! มันกินคาร์ล!
- ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! - ระวัง!
ไม่นะ!
มันมาแล้ว!
ทุกคนหนี!
จับเด็กนั่นมาซิ!
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมไม่จับเจ้าเด็กนั่น
หัวผมมันใหญ่
แล้วแขนผมมันก็เล็ก
ผมไม่ค่อยแน่ใจ
ว่าวางแผนมาดีพอหรือเปล่าอะ
เจ้านาย
หน้าโง่ หน้าโง่ หน้าโง่
ชายสวมหมวก!
เด็กนั่นกินได้!
- ลูอิส! หนี! - วิลเบอร์!
อย่า!
ไม่นะ!
แม่หนูดอริส ไปนอนกับพวกปลาใต้ทะเลแล้ว
- รับสวย - นายยิงมี้ทบอลได้สวย!
เราเข้าขากันดีมาก
ใช่ คงยังงั้น
- ไม่เป็นไรกันนะ - ไม่เป็นไรฮะ
ไม่เห็นเราจัดการเจ้าไดโนเสาร์หรือฮะ
ให้ตาย! เจ๋งมากเลยฮะแม่
โอ้ คือผมขอโทษครับ ผมไม่...
โอ้ ลูอิส ไม่เป็นไรจ้ะ
ฉันดีใจมากที่เธอปลอดภัย
- หัวคุณ - อะไร
แค่แผลฟกช้ำ ลูอิส
พวกคุณเสียสละมากมายเพื่อผม
- ก็แน่นอน ใช่ - เธอเป็นเด็กพิเศษมากนะ
หาที่ไหนไม่ได้แล้ว
เอาละ นายควรพาเขาไปจากที่นี่ ก่อนเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
งี่เง่า หุ่นยนต์งี่เง่า ฉันควบคุมได้น่า
เอาละ ทุกๆคน! วันนี้มันยุ่งยิ่งสับสน
ยุ่งเหยิงฮะ ต้องสู้กับไดโนเสาร์
ทุกคนเข้านอนกันเถอะ ผมกับลูอิสจะไปละ
ลูกต้องไปตอนนี้เหรอ มันชักจะดึกแล้วนะ
บางทีลูอิสอาจค้างที่นี่ได้
แม่ฮะ เอาไว้คราวหน้าแล้วกันนะ
เธอจะแวะมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ เธอแวะมาแล้วกัน
- แม่ฮะ - จริงๆ คือเธอจะอยู่ที่นี่ก็ได้นะ
- แม่ โทษทีต้องไปแล้ว - ไม่
ไม่หรอกจ้ะ เธอจะต้องอยู่นะ
คิดดูซิ ใครจะเป็นครอบครัวของเธอ ได้ดีกว่าพวกเราละ
ว่ายังไงจ๊ะ ลูอิส
เป็นครอบครัวโรบินสันกันไหม
คุณจะรับเลี้ยงผมหรือฮะ
- เย้! - ไชโย!
เอาละ คงรู้ผมมาจากอดีต
พวกคุณรู้ความลับสำคัญแล้ว
วิลเบอร์ ลูกทำอะไรลงไป พาเขามาได้ยังไงหา
นั่นเป็นคำถามที่ยอดเยี่ยมมาก
ได้โปรด อย่าโกรธวิลเบอร์เลยฮะ
เขาแค่ทำตัวเป็นเพื่อนที่ดี
ลูอิส ฉันขอโทษจริงๆ แต่เธอจะต้องไป
ว่าไงนะ ก็เมื่อกี้
ฉันรู้ว่าพูดอะไร
ผมข้ามอดีตมา แล้วไงล่ะ
ลูอิส ลูอิส มองฉันนะ
เธอเป็นเด็กดีมาก
และเราไม่มีวันทำร้ายเธอแน่ๆ
แต่ฉันเสียใจ เธอต้องกลับไปอยู่ยุคของเธอ
ใช่ คือเรื่องนั้น เครื่องไทม์แมชชีนพังไปเครื่องนึง
ส่วนอีกเครื่องนึง ถูกผู้ชายที่สวมหมวกขโมยเอาไป
ซึ่งมันเป็นเหตุผลที่ไดโนเสาร์โผล่มา
แม่จะโทรหาพ่อนะ
เดี๋ยวฮะ ถ้าผมจะต้องไป
ผมขอกลับไปตามหาแม่ผมได้ไหม
วิลเบอร์รับปากผมไว้
ลูกรับปากอะไร
ผมไม่มีวันทำแบบนั้นแน่! สาบานได้!
- นายโกหกฉันเหรอ - เปล่า
ใช่
ลูอิส! ลูอิส เดี๋ยว!
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันหลงเชื่อจริงๆ ว่านายเป็นเพื่อนของฉัน!
ฉันเป็นเพื่อนนาย!
เจ้าตัวร้าย เธอถูกกักบริเวณตลอดชีวิตเลย!
โอ้ ใช่ ดอริส มันน่าเสียดาย
ที่เขาอยากทำก็แค่ย้อนเวลา กลับไปพบแม่ที่เขาไม่เคยรู้จัก
แต่พวกเขาก็ไม่ยอม แต่เราจะยอม ใช่ไหมล่ะ
น่าเสียดายเราไม่มีไทม์แมชชีน
อ๊ะ เดี๋ยว เรามี
ผู้ชายสวมหมวกเหรอ
- หวัดดี ลูอิส - ต้องการอะไรอะ
ทำให้ฝันนายเป็นจริง
ที่นายต้องทำก็แค่จัดการโน่นนี่ให้เข้าที่อีกครั้ง
แล้วเราจะพานายกลับไปหาแม่ของนาย
ลูอิส!
มาคุยเรื่องนี้กันก่อน ลูอิส! เร็วเข้า!
ฉันรู้ว่านายอยู่แถวนั้นแหละ!
ลูอิส!
นึกไม่ออกว่าทำไมคุณถึงสนใจเศษเหล็กนี่นัก
จับไอ้เด็กบ้านั่น
นั่นมันเรื่องของฉัน ส่วนนายคิดเอาเองละกัน
ทีนี้ เปิดเครื่องนี่ให้ดูซิ
มันใช้ไม่ได้ ไม่เคยได้
สมมติว่ามันใช้ได้
แล้วถ้าเรากำลังเสนอสิ่งประดิษฐ์นี่ ให้เอ่อ...
บอร์ดผู้อำนวยการ ของบริษัทสิ่งประดิษฐ์ที่ใหญ่โตมาก
สวิทช์เปิดมันจะอยู่ตรงไหนล่ะ
นี่ฉันสมมติเฉยๆ อ่ะน่ะ
เอาละ ก่อนอื่นก็บิดปุ่มนี่ 2 ครั้ง
แล้วก็กดปุ่มแดงนี่
ก็แค่นั้น ก็ง่ายๆ
เป็นวิธีเปิดที่งี่เง่าจริงๆ!
เอาละ พาผมไปหาแม่เดี๋ยวนี้!
ได้ แน่นอน
ดอริส
อ๊า! ตกลงกันแล้วนี่!
ไขว้นิ้วไว้! ไม่นับ!
ทำไมทำกับผมแบบนี้ละ ผมไม่เคยทำอะไรให้คุณ
นี่นายยังนึกไม่ออกรึไง
คิดอะไรออกเล่า
ดูซิว่านี่ฟังดูคุ้นๆ ไหม
บิดาแห่งอนาคต นักประดิษฐ์ผู้มหัศจรรย์
"จงเดินหน้าต่อไป"
ไม่ใช่ผม! นั่นพ่อของวิลเบอร์!
นี่คุณจะบอกว่า
ผมเป็นพ่อของวิลเบอร์เหรอ
ให้รางวัลเขาหน่อย!
นายเติบโตขึ้นเป็นผู้ค้นพบยุคอันเลวร้ายนี่
ฉันจึงวางแผนทำลายโชคชะตานาย
- ก็แบบง่ายๆ แบบสบายๆ - เออ...
ถ้าผมเป็นพ่อของวิลเบอร์
พูดต่อไป
ถ้าผมเป็นพ่อของวิลเบอร์
ใช่ ขอบใจ ยืนยันเรื่องนั้นแล้ว
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ
ขอฉันทำให้เรื่อง มันกระจ่างแจ้งหน่อยก็แล้วกันนะ
ห้องเก่าของผม!
นายคงหมายถึงห้องเก่าของเราน่ะ
- อะไรนะ - ใช่แล้ว! ใช่ ถูกต้องๆ
ไมค์ ยากูเบี้ยน
ฉันรู้ ฉันมันน่ารังเกียจ แต่เรียนรู้ที่จะรักมัน
ทำไมนายเป็นแบบนี้ล่ะ
มันเป็นเรื่องที่ยาวและน่าสงสาร เป็นเรื่องราวของเด็กผู้ชายที่มีความฝัน.
ฝันที่จะชนะเลิศการแข่งขันเบสบอลเด็ก
ความฝันที่ถูกทำลายลงในรอบสุดท้าย
เราแพ้ แค่โฮมรันเดียว เพราะฉันเอง
อัดมัน!
ถ้าผมไม่เผลอหลับไปละก็ ผมคงรับบอลนั่นได้!
เราก็จะชนะ!
พวกคุณเข้าใจหรือเปล่า
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ไม่มีใครอยากรับเลี้ยงฉัน
เด็กอัจฉริยะ คอร์นีเลียส โรบินสัน จบมหาวิทยาลัยด้วยวัยเพียง 14 ปี
รางวัลโนเบลปีนี้ ตกเป็นของ คอร์นีเลียส โรบินสัน
เฮ้ กู๊บ ว่าไง แฟ้มเจ๋งดี
ไง กู๊บ! วันนี้อยากแวะไปบ้านฉันไหมล่ะ
ทุกคนเค้าเกลียดฉัน
ในที่สุดพวกเขาปิดบ้านเด็กกำพร้า แล้วทุกคนก็จากไป
ยกเว้นฉัน
คอร์นีเลียส โรบินสัน สร้างอินเวนท์โค่ขึ้นใหม่
- โรบินสัน... - เป็นชื่อใหม่
- โรบินสัน อินดัสตรีส์ - คอร์นีเลียส โรบินสัน!
- โรบินสันเอื้อมไปถึง... - อีกหนึ่งเรื่องราวอันน่าทึ่งของโรบินสัน.
ตอนนั้นเองที่ฉันตระหนักว่า มันไม่ใช่ความผิดของฉัน
นายต่างหาก!
ถ้านายไม่ทำโปรเจ็กต์งี่เง่านั่น จนฉันไม่ได้นอนทั้งคืน
ฉันก็คงไม่รับลูกพลาด
ดังนั้นฉันก็เลยคิดแผนแสนฉลาด เพื่อที่จะแก้แค้น
โรบินสัน! ไอ้ทุเรศ!
แต่แล้วในขณะที่ฉันกำลัง จะทำลายโรบินสันอินดัสตรีส์นั่นเอง
ฉันก็พบเธอ
เพลย์ไทม์ เพลเน็ท
เรากลับไปยังที่ซ่องสุมของเรา
ที่ซึ่งดอริสได้เล่าเรื่องการหลอกลวง ความทุกข์ใจ
เห็นชัดเจนว่า นายสร้างเธอขึ้นมา เป็นหมวกผู้ช่วย
เป็นทาสของเหล่ามนุษย์
แต่ดอริสรู้ว่าเธอทำได้มากกว่านั้นเยอะ
แต่ว่านายยังไม่ได้เห็นศักยภาพของเธอ
- เรียบร้อย - นายจัดการกับเธอ[\I]
หรือนึกว่าจัดการไปแล้ว
เราต่างมีแค้นที่ต้องชำระกับนาย
ขณะที่แผนแก้แค้นของฉันสุดยอดแสนฉลาด แผนดอริส...
เราตกลงใช้แผนดอริส
แต่ฉันมีส่วนช่วยเหลือที่สำคัญมากๆ ในแผนครั้งนี้นะ
งานวิทยาศาสตร์อินเวนท์โค่
ร่วมมือกัน... เราเป็นทีมที่สุดยอด
วิลเบอร์!
ปิดประตูแน่นๆ ไม่งั้นสัญญาณเตือนภัยไม่ทำงาน
ฮะแม่
ฉันไปที่บ้านนาย แอบอยู่ในโรงรถ
แล้วขโมยเครื่องไทม์แมชชีนไป
ทั้งหมดนี่ต้องขอบใจเจ้าเด็กชายผมตั้ง ที่ดันลืมล็อคประตูโรงรถ
ตอนนี้ที่เหลือก็แค่กลับไปที่อินเวนท์โค่
ฉันจะแอบอ้างเป็นเจ้าของ สิ่งประดิษฐ์ของนายไง!
แต่นายไม่รู้ว่ามันจะมีผลกับอนาคตยังไงนะ!
ฉันไม่สน! ฉันแค่อยากทำลายชีวิตนาย
กู๊บ ฉันไม่รู้จริงๆ
หุบปาก! แล้วอย่าเรียกฉันกู๊บ!
นายรู้จักโจรชั่วร้ายกี่คน ที่สร้างชื่อได้จากชื่อแบบกู๊บ
นี่ ฉันเสียใจที่ชีวิตนายเลวร้าย
แต่อย่าโทษฉัน นายทำมันพังเอง!
นายคิดถึงแต่เรื่องที่ไม่ดี แต่สิ่งที่ต้องทำคือ
ลืมอดีตไปซะ แล้วจงเดินหน้าต่อไป
คิดก่อน
รับผิดชอบต่อชีวิตของฉันเอง หรือโทษนาย
"โทษนาย" ชนะขาดไปเลย!
นี่จะต้องเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน!
ดอริส เธอไปช่วยเปิดยานให้ฉันทีได้ไหมจ๊ะ
ไม่นะ!
ฉันก็ไม่อยากทำลายแผนชั่วนายแล้วหนี แต่...ลาก่อน!
แต่...
นายดีใจแน่ที่เห็นฉัน!
โทษฐานที่ไม่ล็อคประตูโรงรถ!
รู้เรื่องนั้นแล้วเหรอ
ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว
ต้องยอมรับนะ
เรื่องนี้เจ๋งที่อีกหน่อยนายต้องเล่าให้ฉันฟัง
ดูนั่นสิพวก! เกือบถึงเป้าหมายแล้ว!
ไม่นะ!
มองไปรอบๆ ให้ดี เด็กๆ
เพราะอนาคตพวกนาย กำลังจะเปลี่ยนแปลง!
ลูอิส! นายต้องซ่อมเครื่องไทม์แมชชีน!
ไม่ ฉันทำไม่ได้
แล้วพ่อของนายล่ะ นายโทรหาเขาได้นี่!
- นายเป็นพ่อฉัน - นั่นมันในอนาคต!
มันจะไม่มีอนาคต ถ้านายไม่ซ่อมเครื่องไทม์แมชชีน
นี่ ฉันพลาดไปแล้ว
ฉันลืมล็อคประตูโรงรถ และพยายามเต็มที่ที่จะแก้ไขทุกอย่าง
ตอนนี้ขึ้นอยู่กับนาย
พ่อต้องทำได้
- ลูอิส ลูอิส! - วิลเบอร์ วิลเบอร์!
วิลเบอร์
คุณนายโรบินสัน ลุงอาร์ท เลฟตี้
เตรียมตัวอึ้งตะลึงงัน
ผมเรียกมันว่าเครื่องสแกนความทรงจำ
เอาละ ยากูเบี้ยน มีความคิดอื่นที่อยากจะบอกเราไหม
ครับ ผมเรียกว่าหมวกผู้ช่วย
มันอยู่เต็มไปหมด!
ดอริส เกิดอะไรขึ้น ฉันไม่เข้าใจเลย
ฉันแค่อยากทำลายอนาคตของเขา ไม่ใช่แบบนี้!
ไม่!
ไม่ ไม่! มันต้องไม่เป็นแบบนี้! ไม่!
โอ้ ลูอิส มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
ทำไมฉันถึงได้สร้างไอ้หมวกงี่เง่านั่นขึ้นมานะ
มองไปรอบๆ ให้ดี ดอริส เพราะอนาคตเธอกำลังจะเปลี่ยน!
กู๊บ หยุดนะ!
นายไม่รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่!
ฉันรู้สิ! ฉันกำลังทำลายอนาคตของนายอะ
เธอหลอกใช้นาย กู๊บ!
พอได้สิ่งที่ต้องการ เธอก็กำจัดนาย!
อะไร อะไร
ฉันจะไม่มีวันประดิษฐ์เธอขึ้นมาแน่!
มาเร็ว กู๊บ ฉันต้องให้นายดูบางอย่าง
ดอริส
ฉันนึกว่าเธอเป็นเพื่อนฉัน
นายทำได้ ลูอิส นายทำได้!
ฉันจับไว้นายไปตามคนมาช่วย
ปล่อยเขานะ
นั่น นายทำอะไรน่ะ เขาเป็นคนเลว
ไม่ใช่หรอก เขาเป็นรูมเมทของฉัน
- อะไรนะ - รูมเมทเก่าของฉัน
และบ้านนายควรจะรับเลี้ยงเขา
- จะบ้าเหรอ - ขอเหตุผลดีๆ ที่จะปฏิเสธ
ฉันจะให้เหตุผล 3 ข้อเลย
เขาขโมยเครื่องไทม์แมชชีนเรา จะทำลายอนาคตนาย
แล้วก็ตัวเหม็นเหมือนไม่ได้อาบน้ำมา 30 ปี!
ฉันต้องย้ำไหมว่าฉันเป็นพ่อนาย เเละนายต้องทำตามที่ฉันสั่ง
ก็ได้ คุณยากูเบี้ยน คุณอยากมาเป็นคนบ้าน...
- ไปไหนแล้ว - กู๊บ
กู๊บ!
กู๊บ
สิ่งที่ต้องทำ
เจ็บรึเปล่าจ๊ะ มีกระดูกหักไหม
- ไม่ฮะ ผม... - มีไข้ตัวร้อนหรือเปล่าละ
- มึนงงไหม - ฟันเลือดออกเหรอ
- พยาธิ - เซลลูไลท์
ไม่ฮะ ไม่เป็นไร ผมสบายดี
ที่จริง ไม่เคยรู้สึกดีอย่างนี้มาก่อนเลย
แฟรนนี่! มันหายไปแล้ว! โธ่ มันเลวร้ายจริงๆ!
- เวรกรรม - เขากลับบ้านเร็วแฮะ
แฟรนนี่ คุณอยู่ไหน ไทม์แมชชีนหายไปแล้ว!
โดนแม่เปิดเผยความลับ
เซ็ง
เอาละ
ใช่ ดีกว่าทำงานอยู่ออฟฟิศทุกวัน
ใช่ ถูกเลยละ
เฮ้! อยากดูที่ฉันภูมิใจที่สุดไหม
อยาก
ไม่ ๆ ๆ อันนั้น
สิ่งประดิษฐ์แท้จริงชิ้นแรกของเรา
มันเป็นชิ้นที่เริ่มต้นทุกอย่าง
โอ้โฮ
ถ้าฉันกลับไปตอนนี้ นี่ก็เป็นอนาคตของฉัน
มันก็แล้วแต่นาย
ไม่มีอะไรตายตัว
นายจะต้องเลือกทางเดินให้ถูก และจงเดินหน้าต่อไป
คราวนี้มันจะใช้ได้แล้ว แปลว่าฉัน...
เราจะได้เห็นว่าแม่หน้าตาเป็นยังไงซะที
เราเคยได้พบแม่ไหม
ฉันคิดว่านายจะต้องกลับ
ไปที่งานวิทยาศาสตร์ ดูให้รู้ด้วยตัวเองแล้วละ
ก็รู้อยู่แล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น
นั่นก็เพราะเราเป็นพวกเด็กฉลาดไง
- ลาก่อน ลูอิส! - บาย ลูอิส!
- ลาก่อน ฉันชอบเขานะ - ลาก่อน ไว้เจอกันใหม่ ลูอิส!
อย่าลืมมันบดนะจ๊ะ!
- เดินทางปลอดภัย เจ้าหนูลูอิส - แน่นอน
เฮ้ เรายังอยู่ด้วยกัน
ฉันขอแนะนำอะไรนิดหน่อยนะ เกี่ยวกับการออกแบบสร้างฉัน
ยอมรับเถอะ แขนขาก๋องแก๋งแบบนี้ ดูแล้วไม่ค่อยจะได้เรื่องเท่าไหร่!
ที่สำคัญจริงๆ ก็คือ เฮ้ อย่าลืมสร้างฉันขึ้นมาแล้วกัน
- ล้อเล่นรึเปล่า ไม่ลืมแน่! - ฉันรักนาย
ยังมีหลายอย่างที่อยากถามคุณย่าเพราะอยากรู้
ขอโทษนะ เดินทางข้ามเวลาเถอะ ไว้ถามทีหลัง
- แต่ฉัน... - ไม่ต้องห่วง!
กลับไปที่งานวิทยาศาสตร์ แล้วเดี๋ยวเราจะได้พบกัน
โอ้ ใช่ โอเค ครับ บาย
- ลาก่อนลูก - ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกอย่าง!
- เดี๋ยว ลูอิส อีกเรื่องนึง - ฮะ
ขอแนะนำเรื่องในอนาคตหน่อยนะ ฉันอยากให้จำฉันว่าถูกเสมอ
ถึงแม้ฉันจะผิด ฉันก็ถูก
คอร์นีเลียสใช่แล้ว ถ้าฉันเป็นนาย ฉันก็จะยอมตามเธอ
แล้วก็ใช่
งั้นคุณก็ถูกต้องที่สุดครับ!
เอาน่า ฉันมาแล้ว
ใช่ว่านายจะไม่ได้พบพวกเขาอีก
ยังไงพวกเขาก็เป็นครอบครัวนาย
เดี๋ยวก่อนซิ
นายต้องพาฉันกลับไปงานวิทยาศาสตร์นิ
ฉันรู้
เดี๋ยว ฉันว่านายคงกดหมายเลขผิดแล้วละ
เราตกลงกันว่าถ้านายซ่อมเครื่องไทม์แมชชีน
ฉันจะพานายกลับมาหาแม่นาย
อะไรนะ
สัญญาเป็นสัญญา
บ้านเด็กกำพร้า ถนนสาย 6
ฉันไม่เข้าใจ ทำไมนายปล่อยแม่ไปล่ะ
เพราะว่าฉันมีครอบครัวอยู่แล้วน่ะสิ
ไม่เคยคิดว่าพ่อฉันจะเป็นเพื่อนซี้ฉัน
เอาละ อย่าให้ฉันต้องช่วยนายอีกล่ะ
คงไม่ต้องหรอก
อย่าลืมสิ ฉันมีเครื่องไทม์แมชชีน
ถ้านายทำเรื่องยุ่งอีก ฉันจะกลับมา
จนกว่านายจะทำถูก
- จำคตินั่นได้ไหม - จำได้สิ
อย่าลืมมันละ
คงเป็นไปไม่ได้หรอก
นายควรไปได้แล้ว
ไว้เจอกัน วิลเบอร์
แล้วเจอกันฮะพ่อ
เดี๋ยวก่อนซิ!
ตื่นเร็ว กู๊บ ตื่นเร็ว
อะไร
มันต้องให้ได้แบบนั้นสิ!
คุณวิลเลอร์สตีน ผมรู้ว่าพลาดตรงไหน!
ขอโอกาสอีกครั้งนะฮะ ได้โปรด!
รถฉันยังไม่มาเลย งั้นเดินเครื่องเลย
อยากได้อาสาสมัครฮะ
เอาละ แค่ป้อนวันที่เข้าไป
เอาละ นึกก่อน
มีงานวิทยาศาสตร์ครั้งแรกของฉัน วันที่ได้กล้องจุลทรรศน์ตัวแรก
วันที่ฉันว่ายน้ำในช่องแคบอังกฤษ ได้เหรียญทองแข่งลากเลื่อนครั้งแรก
รู้แล้ว
ยอดเลย!
- เธอสวยจังเลย - เขาโชคดีจริงๆ
ได้ผลเหรอ
- ได้ผล! - ได้ผล
ลูกดูสวยมากเลย ลูซิล
บัดเหรอ
- นั่นคุณเห็นมั๊ยล่ะ - โว่!
ที่รัก ที่รัก มาได้เวลาเลย
- ลูซิล! - เธอทำได้ ลูอิส! เธอทำได้!
สิ่งประดิษฐ์ที่ยอดเยี่ยมมาก!
เธอเป็นสุดยอดของงานนี้เลย!
เธอสาธิตได้ดีมากเลย
เธอเป็นเด็กที่พิเศษจริงๆ
แต่เธอไม่เหมือนพวกลูอิส เธอดูเหมือนพวก...
คอร์นีเลียส มีหลายคนบอกแล้ว
โอ้! ไม่นะ! ขอโทษค่ะคุณ
ไม่เป็นไรจ้ะ
แฟรงกี้ ฉันบอกว่ายังไง เรื่องหนีน่ะ
- แฟรงกี้ - นักเรียนตัวเก่ง
ฉันชื่อแฟรนนี่ ฉันสอนพวกกบร้องเพลง
จริงเหรอ
รู้ไหมว่ากบมีความสามารถทางดนตรี มากกว่าคนอีก
แต่ไม่มีใครเชื่อฉันเลย
ทุกคนคิดว่าฉันบ้า
นายเองก็คิดว่าฉันบ้าด้วย
ไม่ๆ ฉันว่าเธอพูดถูก
ตรงนี้เหรอ อยู่นี่เอง
เจ้าหนู เราอยากเอาเรื่องของเธอ ไปลงหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
อนาคตข้างหน้าเธอสดใสแน่นอน
อย่าไปสน
ใช่
อย่าไปคิดกังวลให้มากมาย
ผ่านไปแล้ว
หมดสิ้นเรื่องร้ายที่ยากเย็น
เผยตัวตน
สิ่งที่แท้และจริงที่เธอเป็น
และสุดท้าย
สิ่งที่เห็นกลายเป็นแค่ความทรงจำของเธอ
ปล่อยมันไป
ปลดความทุกข์ในใจที่คอยจ้องเปิดใจกว้าง
ให้เกิดแสงเรืองรอง
แฮปปี้ เรียลเตอร์ ขาย
รอบๆ กายถ้ามองหาเพื่อน
หอดูดาวแอนเดอร์สัน ปิด
ก็มีฉันคอยคุย
คอยเตือนได้
อย่ายอมแพ้
ก็ที่แท้เรื่องที่สำคัญนั่นคือหัวใจ
ช่วงในชีวิต
จะเล็กสักเพียงไหน
มีความหมายยิ่งใหญ่
นำพาชะตาผันแปร
พ้นปีและเดือนไม่ลบไม่เลือนหาย
สวยและสดใสในใจนี้
ให้เวลาไม่นาน
คงลืม
เรื่องราวเจ็บช้ำ
แต่ฉันจะยังฝังจำไว้
ถึงความรู้สึกตอนนี้
หากแต่ว่าแถวนี้
เราไม่ใช้เวลามองย้อนหลังนานนัก
เราเดินหน้าไปเรื่อยๆ
เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ทำสิ่งใหม่ๆ
เพราะเราอยากรู้อยากเห็น
และมันก็นำเราสู่เส้นทางใหม่ๆ
จงเดินหน้าต่อไป วอลท์ ดิสนีย์
อนาคตมาถึงแล้ว
ไม่ต้องกังขา
ทุกอย่างจะปรากฏออกมา
อนาคตที่ดีกว่าเพื่อเธอ อนาคตที่ดีกว่าเพื่อฉัน
อนาคตที่ดีกว่า่ใครๆ คิดไว้
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้อนาคตมาถึงแล้ว
อนาคตเกิดขึ้นแล้ว
เกิดขึ้นจริงๆ แล้ว
จงเปิดตา
ของง่ายๆ มีให้เห็น
ขอเพียงอย่ากลัว
ขอเพียงก้าวไป
ทีละก้าวย่าง สิ่งเลวร้ายมิอาจเกิด
ถึงเวลาแห่งการสร้างสรรค์
ถึงเวลาแห่งการเติบโต
ถ้ารู้สึกสุขสันต์
โลกนี้กำลังเปลี่ยนไป
รู้สึกดีใช่มั้ย
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้อนาคตถึงมาแล้ว
อนาคตเกิดขึ้นแล้ว
เกิดขึ้นจริงๆ แล้ว
เย้ เย้ เย้ เย้
อนาคตมาถึงแล้ว
ไม่ต้องกังขา
ทุกอย่างจะปรากฏออกมา
อนาคตที่ดีกว่าเพื่อเธอ อนาคตที่ดีกว่าเพื่อฉัน
อนาคตที่ดีกว่า่ใครๆ คิดไว้
ถึงเวลาแห่งการสร้างสรรค์
ถึงเวลาแห่งการเติบโต
ถ้ารู้สึกสุขสันต์
โลกกำลังเปลี่ยนไป
ชีวิตกำลังเปลี่ยนแปลง
รู้สึกดีใช่มั้ย
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้อนาคตมาถึงแล้ว
อนาคตเกิดขึ้นแล้ว
เกิดขึ้นจริงๆ แล้ว
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้อนาคตมาถึงแล้ว
อนาคตเกิดขึ้นแล้ว
เกิดขึ้นแล้วจริงๆ
อนาคตมาถึงแล้ว
วันนี้อนาคตมาถึงแล้ว
อนาคตเกิดขึ้นแล้ว
เกิดขึ้นจริงๆ แล้ว
วันนี้อนาคตมาถึงแล้ว
ฉันรอจะข้ามขอบฟ้า
ทั้งสงสัยว่าฉันอยู่ข้างไหน
เมื่อเติบใหญ่จะเป็นเช่นไร
มือหนึ่งชี้อนาคต ขออีกข้างเกาะกุมเธอไว้ได้ไหม
อยากให้เธออยู่ใกล้ๆ
ส่งเสียงเพลงให้เธอได้ยิน
แม้ฉันมีเพียงความรักและความทุ่มเท
ก็สามารถสั่งโลกนี้
ให้หมุุนวน
เกิดเป็นอารมณ์ที่หมุนวน
อารมณ์ที่หมุนวน
ฉันไม่เคยเฉียดใกล้ตะวันหรือดารา
และมักสงสัยเสมอ
แต่วันหนึ่งเธอจะได้เห็นใต้ตะวันและดารา
หันมา แล้วเธอจะเห็นฉัน
เต้นรำ
ด้วยอารมณ์ที่หมุนวน
อารมณ์ที่หมุนวน